Artyści prezentują na wystawie prace osadzone w kruchej i niestabilnej materii. Instalacje są odbiciem ich refleksji nad własnymi ograniczeniami względem społecznych i indywidualnych oczekiwań i wyzwań, z którymi codziennie musimy się mierzyć. Artyści pytają o granice wolności, o granice podmiotowości, o role jednostki wobec nieuchwytnych zmian.